Είναι ηλίθιοι – επικίνδυνοι ή και τα δύο.

Διαβάζω στον τύπο τα σχέδια του Γιωργάκη και της κυβέρνησής του για το ασφαλιστικό.
Ταυτόχρονα ακούω και τα παπαγαλάκια στην τηλεόραση που εξυμνούν τα υποψήφια μέτρα.
Αυτό που με βγάζει από τα ρούχα μου είναι η αντίληψη που επικρατεί στους πιο πολλούς έλληνες ότι τα μέτρα κατά κάποιο τρόπο είναι δίκαια επειδή αυτοί αισθάνονται το εαυτό τους αδικημένο από το σύστημα.
Δεν μπορώ να καταλάβω με ποιο τρόπο είναι δικαιωμένος κάποιος που θα έπαιρνε ούτως ή άλλως σύνταξη στα 65 με τα παλιά (τώρα 70 και βλέπουμε) αν και κάποιος άλλος που θα έβγαινε στα 60 τώρα θα βγει και αυτός στα 70.
Είμαστε τελείως ανώμαλος λαός.
Αυτό το ξέρουν οι πολιτικοί μας και τα παπαγαλάκια τους γιαυτό μπορούν και μας κουλαντρίζουν όπως θέλουν.
Δηλαδή τι θα ωφελήσει κάποιον που πεθαίνει π.χ. από καρκίνο αν πεθάνει από την ίδια αρρώστια και ο διπλανός του.
Αντί να ζητάμε την καλυτέρευση της θέσης μας, μας έχουν εκπαιδεύσει να ζητάμε την χειροτέρευση της θέσης του άλλου.
Αλλά κανείς από τα ξεφτέρια μας δεν μας εξηγεί πως το σύστημα αντέχει να παίρνουν οι ΄΄Βολευτές΄΄ μας σύνταξη μετά από μια θητεία ανεξαρτήτως ηλικίας και κατόπιν και σύνταξη από το ταμείο τους. Δηλαδή 2 συντάξεις μπορεί και 3.
Ένα άλλο που δεν εξηγούν είναι ότι αν μέχρι τώρα ένας νέος έβρισκε δουλειά γύρω στα 30, τώρα που ανεβαίνουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης κατά 10 χρόνια τουλάχιστον σε ποια ηλικία θα βρίσκουν δουλειά οι όχι και τόσο νέοι πλέον ΄΄νέοι΄΄ μας.
Η οικονομική πολιτική τους θυμίζει αυτόν που βγάζει τα λεφτά από την μία τσέπη και τα βάζει στην άλλη πιστεύοντας ότι έτσι έχει περισσότερα.
Αυτό που κάνουν καταδικάζει την ελλάδα να γίνει μια χώρα γερόντων επειδή όπως καταλαβαίνετε αν κάποιος βρει δουλειά κοντά στα 40 θα κάνει παιδιά αν κάνει μετά τα 45.
Επίσης ωθεί τους νέους στην μετανάστευση με αποτέλεσμα να ξαναγυρίσουμε στην εποχή του γεροκαραμανλή (Εθνάρχη) 50, 60, 70 που τα παιδιά τα μεγάλωναν οι γιαγιάδες ενώ οι γονείς είχαν πάει μετανάστες.
Όσοι έχουν ζήσει αυτή την κατάσταση ξέρουν τι ΄΄ωραία΄΄ ήταν τα πράγματα τότε.
Και κάτι άλλο.
Μπορεί κάποιος να μου πει, επειδή τα ξεφτέρια μας δεν το αναφέρουν πουθενά, πιο θα είναι το όφελος για την ανάπτυξη από την περικοπή των συντάξεων και από την αύξηση των ορίων ηλικίας ή πως επιβαρύνει η σύνταξη το κόστος παραγωγής ενός προϊόντος.
Όπως καταλαβαίνετε οι πολιτικοί μας, όσοι πιστεύουν ότι τα μέτρα αυτά είναι ωφέλημα, είναι ηλίθιοι και οι υπόλοιποι επικίνδυνοι χωρίς να αποκλείεται να είναι και τα δύο.
Ας ενωθούμε για να τους ξεφορτωθούμε αλλιώς είμαστε καταδικασμένοι.
Όσο το γρηγορότερο το καταλάβουμε τόσο το καλύτερο για μας και τόσο το χειρότερο γι αυτούς.
Μας έχουν ανάγκη. Δεν τους έχουμε ανάγκη.